TEKNOLOJİ İLE SAVAŞAMIYORUM...

TEKNOLOJİ DÜNYAYI ELE GEÇİRDİ Mİ?

Bence EVET. 

Çocukken yaşadığımız hayat, o kadar geride kaldı ki. Ben, birilerinin her gün çıkıp, çocuklarınıza dikkat edin, teknolojiye sınırlı zamanlarda izin verin, aman bağımlı olmasınlar, bu bir hastalık vs. gibi açıklamalarından bir anne olarak çok yoruldum. Sürekli okuyup, dinleyip "bugün nasıl bir kısıtlama düşünsem" ile kendimi o kadar yoruyorum ki, 15 yaşındaki oğlumla sadece tartışır olduk.

Toplum olarak da zaten internet, cep telefonu bağımlısı olduk çoktan. Neden kabullenmek bu kadar zor? Neden sürekli bundan nasıl kurtulacağız diye düşünüyoruz? Bundan sonra hayat böyle akacak işte...

Yeni nesil, internet üzerinden "istediği şeyileri"o kadar hızlı öğreniyor ki, okula gitmek ve orda 8-9 saat bazen uyutucu bir ses tonuyla, ağır ağır anlatılan konuları dinlemek istemiyor. Eve gelince ders çalışmak, kitap okumak hiç istemiyor. İlgi alanı neyse, onu zaten teknolojiyle birçok yerden takip ediyor. Yorumluyor. Kendince girişimler yapıyor. Zaten günün en verimli kısmında, çok geride kalmış öğretim metotlarıyla, okulda oturmak zorunda, dinliyor görünmek zorunda, not almak, defter tutmak zorunda, ödev-proje yapmak zorunda...

Eve geldiğinde rahat bırakılmak istiyor. Açıyor bilgisayarı, telefonu... Ondan sonrası onun hayatı sanki. Sosyalleşmek dediğiniz artık internet üzerinden konuşmak, mesajlaşmak, paylaşımlar yapmak oldu...Neden bunu kabullenemiyoruz. İlle bizim çocukluğumuzda, ergenliğimizde yaptıklarımızı dayatmamız mı lazım? Bence Hayır. 

Bu yepyeni bir yaşam tarzı, bizim yarısında dahil olduğumuz, geçiş süreci içinde boğulduğumuz, ne yapacağımızı bilmediğimiz bir süreç...Bence tam olarak kimse bilemiyor...Bizim dayattığımız herşey, onlar için son derece anlamsız kalıyor. Onun için, onlara göre herşey saçma. Çünkü artık dünya çok değişti.

Ben artık teknoloji ile savaşamıyorum. Zaten buna gücüm yetmiyor. Çoktan "O" kazandı. Bir anne olarak kabullenmek zor olsa da, birçok konuda çocuklarımızı 20-30 yıl önceki gibi yaşamaya zorlasalar da, onlar farklı bir nesil. Kendi yollarını bulurken, hep yanlarında durmak en önemlisi...

Moon&Mom